Morihei Ueshiba urodził się 14.XII.1883 r. w Tanabe jako czwarte dziecko Yoroku Ueshiba,bogatego farmera i cenionego działacza miejscowej społeczności oraz Yuki Itokawa,pochodzącej ze znanej rodziny posiadaczy ziemskich.

Jako siedmiolatek Morihei uczył się klasycznych tekstów buddyjskich i konfucjańskich w świątyni buddyjskiej Jizodera.Ojciec uczył go także sumo oraz pływania. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Tanabe zaczął uczęszczać do nowo powstałego Liceum Prefekturalnego. Szkołę tę opuścił przed jej ukończeniem rozpoczynając naukę w Instytucie Rachunkowości Yoshida. Po otrzymaniu dyplomu pracował w Biurze Podatkowym w Tanabe do 1902r.

Po wyjeździe do Tokyo rozpoczął naukę sztuk walki- tradycyjnego jujutsu i kenjutsu. Z powodu choroby powrócił do Tanabe, gdzie ożenił się z koleżanką z dzieciństwa, Hatsu Itokawa.

W latach 1903 - 1907 przebywał na froncie, gdzie zasłynął z niezwykłej umiejętności posługiwania się bagnetem. W czasie wolnym kontynuuował naukę sztuk walki. Uczęszczał wówczas do dojo Masakatsu Nakai w Sakai, gdzie uczył się szkoły Goto Yagyu-ryu jujutsu. Zwolniony w 1907r. z wojska powrócił do Tanabe. Tam pracował na farmie rodzinnej, brał udział w życiu politycznym oraz uczył się stylu judo Kodokan pod okiem przebywającego wówczas w Tanabe Kiyoichi Takagi.





 

W 1912r. Morihei wraz z rodziną osiedlił się w Shirataki na Hokkaido. Tam po raz pierwszy spotkał słynnego mistrza Daito-ryu Sokaku Takeda, a treningi z nim uwieńczone zostały certyfikatem, jaki Morihei otrzymał w Daito-ryu-jujutsu.

W 1919r. Morihei powrócił do Tanabe na wieść o ciężkiej chorobie ojca, która stała się przyczyną odwiedzin sławnego ze swych technik medytacyjnych Onisaburo Deguchi. Morihei zwrócił się do niego z prośbą o modlitwę w intencji ojca. Odpowiedź jaką otrzymał -"Twemu ojcu jest dobrze tak,jak jest" wywarła na Morihei wielkie wrażenie. Po śmierci ojca poddał się duchowemu kierownictwu Onisaburo Deguchi.

Pod wpływem jego zachęty Morihei przekształcił część domu na dojo i otworzył Akademię Ueshiba, prowadząc kursy sztuk walki. Akademia Ueshiba szybko nabrała prestiżu, mówiono o wyjątkowym mistrzu sztuk walki. Efektem był wzrost liczby ćwiczących rekrutujących się spoza kręgu wyznawców Omoto-kyo. W następnych latach praktyka sztuki walki zaczęła przyjmować dla Morihei charakter duchowy, co spowodowało odejście od Daito-ryu, a następnie stworzenie własnego podejścia, które konsolidowało zasady i techniki oraz znosiło bariery między umysłem , duchem i ciałem. W 1922r. powstała oficjalna nazwa aiki-bujutsu.

W 1924r. Morihei, Onisaburo Deguchi wraz z innymi członkami wyprawy do Mandżurii i Mongolii stali się ofiarami spisku, zostali aresztowani i skazani na śmierć. Dzięki interwencji jednego z pracowników konsulatu japońskiego zostali na krótko przed egzekucją zwolnieni i powrócili do kraju. Zdarzenie to miało wielki wpływ na rozwój duchowy Morihei, spowodowało bowiem odkrycie nowego, intuicyjnego zmysłu, pozwalającego mu przewidywać kierunek zamierzonego ataku. Wkrótce Morihei doświadczył całkowitej jedności ducha i ciała, jasno ujrzał jedność wszechświata z samym sobą. Zrozumiał wówczas pozostałe zasady filozoficzne na których oparte jest aikido. Pod wpływem tych doświadczeń zmienił nazwę aiki-bujutsu ( wojenna sztuka aiki ) na aiki-budo ( wojenna droga walki ).

W 1925r. Morihei wyjechał do Tokyo, na zaproszenie Isamu Takeshita, gdzie w rezydencji byłego premiera Gombei Yamamoto, dał pokaz sztuki walki.



W 1927r. ponownie przyjął zaproszenie Isamu Takeshita i pozostał w Tokyo na stałe zajmując się nauczaniem sztuk walki. Początkowo przenosił się kilkakrotnie, aby w IV.1931r. ukończyć pełnowymiarowe, liczące 80 mat dojo aiki-budo, nazwane Kobukan.

Następne lata były okresem bardzo pracowitym dla Morihei. Uczył on nie tylko w Kobukan, ale także w wielu innych, nowo powstałych dojo. Bardziej znanymi uchi-deshi ( studentami mieszkającymi w dojo ) byli: Shigemi Yonekawa, Zenzaburo Akazawa, Gozo Shioda oraz Tetsumi Hoshi.

W ówczesnym czasie Morihei nauczał również policjantów z regionu Osaki, a także ludzi ze świata finansów.

W 1933r. Morihei został prezesem Towarzystwa Promocji Japońskich Sztuk Walki.

W latach trzydziestych sława Morihei rosła, podczas gdy on zajmował sie także praktyką kendo.

30.IV.1940r. Kobukan stało zarejestrowane przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej jako oficjalna fundacja.

Wybuch wojny na Pacyfiku spowodował, że większość uczniów z tokijskiego dojo wyruszyła na front.

W 1941r. po raz pierwszy pojawiła się nazwa aikido.


  

Morihei przeprowadził się wraz z żoną do Iwama, gdzie pozostał do końca wojny. Tam rozpoczął budowę ubuya (kompleksu składającego się ze Świątyni Aiki i dojo na wolnym powietrzu). Budowa Świątyni Aiki została ukończona w 1944r., umieszczono w niej 43 bóstwa jako strażników aikido. Morihei osobiście zaprojektował zewnętrze Świątyni w zgodzie z zasadami kotodama. Układ obiektów jest zgodny z trzema uniwersalnymi zasadami tj. trójkątem, kołem i kwadratem, które symbolizują ćwiczenia oddechowe w nauce kotodama.

W okresie powojennym uprawianie sztuk walki było zabronione. 9.II.1948r. nastąpiła reaktywacja Aikikai ze zmienionym statutem,a kwatera główna aikido przeniesiona z powrotem do Tokyo.

W latach pięćdziesiątych Morihei wiele podróżował po Japonii, uczył i robił pokazy. Po ukończeniu siedemdziesięciu lat stopniowo łagodził gwałtowne ruchy i przykładał coraz większą wagę do kochającej natury aikido.



W 1954r. dojo tokijskie uzyskało tytuł Fundacji Aikikai: Hombu Dojo Aikido. Pierwszy powojenny pokaz sztuk walki odbył się w IX.1956r. na dachu domu towarowego w Tokyo.Trwał on pięć dni i wywarł wielkie wrażenie na zagranicznych dygnitarzach. Liczba studentów aikido szybko rosła, powstało wiele nowych dojo. Sam Morihei stopniowo wycofywał się z obowiązków instruktorskich w Hombu Dojo, choć stale dawał pokazy swej sztuki.

14.V.1960r. dał pokaz zatytułowany "Istota Aikido". Pokaz ten wywołał wiele emocji wśród zgromadzonej publiczności.

7.VIII.1962r. odbył się w Świątyni Aiki w Iwama festiwal jubileuszowy z okazji sześćdziesiątej rocznicy zajmowania się przez Morihei sztukami walki.

W roku 1964 Morihei otrzymał specjalną nagrodę za zasługi na polu sztuk walki.



Ostatni publiczny pokaz Morihei odbył się w 1968r.

26.IV.1969r. Morihei Ueshiba zmarł, a jego działalność znalazła wielu kontynuatorów na całym świecie.



Powrót  | strona główna | ZAPISY | zajęcia